ATAG Service Op maat - Nieuwsbrief April 2010


CPB stelt uittreding van corporaties uit huurbestel voor
Het document 'De woningcorporaties uit de verdwijndriehoek' van het CPB is verkeerd gevallen bij Aedes. Het CPB pleit ervoor dat gemeenten verantwoordelijk worden voor betaalbare sociale woningen, in plaats van corporaties. Aedes noemt deze aanbeveling gevaarlijk.

Het CPB vindt de maatregelen die de regering heeft voorgesteld voor de corporatiesector niet ver genoeg gaan Zij behouden namelijk het recht om zelf de huren vast te stellen. CPB: "Hierdoor blijft het grootste gedeelte van de (impliciete) subsidies gericht op huishoudens die niet tot de doelgroep van het sociale huurbeleid behoren." Het CPB vraagt zich daarom af of de huidige rolverdeling op de sociale huurmarkt optimaal is.

"Gevaarlijk"

Aedes stelt in een reactie dat zij verbaasd is over het "politiek getinte rapport van het CPB". Een woordvoerder noemt de aanbevelingen gevaarlijk. "Het werk van woningcorporaties overhevelen naar de overheid helpt de sociale volkshuisvesting om zeep. Het zal leiden tot een versmalling van de sector waardoor minder mensen een beroep kunnen doen op sociale huisvesting", zegt een woordvoerder van Aedes.

"Samenleving minder stabiel"

Op de website stelt Aedes: "De samenleving zal minder stabiel worden. Corporaties hebben een langetermijnverantwoordelijkheid. Zij komen op voor mensen die niet goed op eigen kracht een passende woning kunnen vinden." De koepelorganisatie vervolgt: "Corporaties opereren tussen markt en overheid in. Zij voorkomen juist dat huurders worden overgeleverd aan de nukken en kuren van markt of overheid. Met de voorstellen van het CPB dreigt het kind met het badwater te worden weggespoeld."

Corporaties verschillen van semi-publieke sector

In het document betoogt het CPB dat de corporatiesector verschilt van andere semi-publieke sectoren. Corporaties beslissen over de inzet van hun middelen en beschikken daarom over een groot vermogen. Dit gebruiken ze om de exploitatie van sociale huurwoningen te financieren.

Het CPB wijst erop dat als gemeenten sociale woningen exploiteren, investeringen in leefbaarheid democratisch gelegitimeerd zijn. Aan de andere kant vindt zij dat corporaties het bereik van gemeentes overstijgen. Bovendien hebben ze een langere tijdshorizon die nodig kan zijn voor investeringen in leefbaarheid.

Rechtsongelijkheid, 'scheefwonen' en oneerlijke concurrentie

Bij de doelstelling van betaalbaar wonen voor de lagere inkomens ziet het CPB duidelijke argumenten om de overheid verantwoordelijk te maken. Zoals het tegengaan van rechtsongelijkheid, 'scheefwonen' en oneerlijke concurrentie met projectontwikkelaars.

Corporatie-uitgaven

Van de corporatie-uitgaven aan sociale doelstellingen is jaarlijks € 300 tot € 400 miljoen gemoeid met investeringen in leefbaarheid. Hier staat naar schatting € 3,3 miljard tegenover met bestedingen aan (impliciete) huursubsidies. Beiden worden bekostigd uit het rendement op het vermogen van de corporaties. Volgens het CPB zouden corporaties toekunnen met aanmerkelijk minder vermogen als zij zich beperken tot investeringen in leefbaarheid.

Twee mogelijkheden voor meer grip

CPB ziet twee mogelijkheden om meer grip te krijgen op het huurbeleid van: verschuiving van het inkomensbeleid naar het Rijk en uittreding van de corporaties uit het sociale huurbestel.

Bij de eerste optie behouden de corporaties hun vermogens. Maar zij kunnen sociale huurprijzen alleen nog richten op de doelgroep volgens door het Rijk gestelde regels. Bij de tweede optie vloeien de vermogens van de corporaties naar het Rijk omdat deze overbodig geworden zijn.

Gevolg van de tweede optie is dat de doelstellingen van het sociale huurbeleid bij het Rijk en de gemeenten komen te liggen. CPB: "Beide beleidsrichtingen zijn complex, zullen niet door alle corporaties omarmd worden en vergen veel denkwerk. Echter, alleen het aanscherpen van regels voor goed bestuur is onvoldoende om de hoge maatschappelijke kosten van het huidige sociale huurbestel weg te nemen."

Bron: www.bouwkennis.nl